De kunst van het bewaren van de gezondheid

Bij het ontdekken van het dertiende-eeuwse traktaat van de School van Salerno over de kunst van het leven in goede gezondheid, vraagt Ondine Cloez zich af: hoe kunnen we ons de verloren gegane gebaren voorstellen? In dit gezongen stuk interpreteren zij en twee complice danseressen de aforismen van het werk, delen ze enkele reflecties en onthullen ze wat hun lichamen van toen bevatten.

Om de geneeskrachtige planten van haar tuin te cultiveren, graaft Ondine Cloez het Regimen Sanitatis Salernitanum op, een populaire verzameling van leefregels, een handleiding voor een relatie met het lichaam en de wereld. Deze alexandrijnse gedichten behandelen verkoudheid, slaap en liefdespassie, evenals de zomer, de kers of de wijn; ze tutoyeren hun lezer, de dokter of de plant. De Franse choreografe en performer, gevestigd in Brussel, omringt zich met haar vriendinnen Anne Lenglet en Clémence Galliard om een vocale en choreografische partituur te ontwerpen op basis van het werk. Verre van een historische of esthetische reconstructie, is het met de taal, hun verbeelding en hun lichamen van hedendaagse danseressen dat ze de middeleeuwse lichamen en de verloren gegane gebaren ontmoeten. Door een aanpak te verlengen die is ingezet in de solo Vacances Vacance, gericht op de relatie van de beweging met haar eigen denken of met de literatuur die het beschrijft, tekent de kunstenaar in de marge een dans van afwezigheid en overleving. Haar interpretatie, even diepgaand als ongedisciplineerd, van deze lichamen, hun toestanden en hun emoties speelt met de kloof tussen wat er wordt gezegd, wat we zien en wat we waarnemen.

Tekst van Mélanie Jouen voor het Festival d’Automne à Paris.