CRUCE
CRUCE (“kruising” in het Frans) is het fysieke verhaal van een mutatie – in de zin van een transitie, migratie, oversteek – op zoek naar vrije en monsterlijke* lichamen. Vier performers-strijders, zowel individueel als verbonden, laten hun gebaren loskomen en opnieuw samenkomen, transformeren en zichzelf opnieuw uitvinden. Het stuk creëert een extra-planetaire ruimte waar verplaatsing […]
Lotophagen (voorlopige titel)
Met Lotophagen (voorlopige titel) zet Mehdi zijn aanpak voort door de constructie van mannelijkheden in vraag te stellen aan de hand van de heroïsche verhalen uit de westerse traditie. Het uitgangspunt is een episode uit de Odyssee van Homerus: het volk van de Lotophagen, wiens bedwelmende vrucht de krijgers doet vergeten wie ze zijn en […]
Fampitaha, fampita, fampitàna
Fampitaha, fampita, fampitàna betekent vergelijking, overdracht, rivaliteit in het Malagassisch. Op het podium dagen vier lichamen elkaar uit, kiezen ze elkaar en zuiveren ze zich (van de lagen) van geweld die hen vormen. Als tweede hoofdstuk van een tweeluik, begonnen met haar radiografische creatie Rouge Cratère, zoekt choreografe Soa Ratsifandrihana naar een vocabulaire tussen de […]
g r oo v e
g r oo ve is een choreografische solo van Soa Ratsifandrihana die intieme en populaire beelden en dansen samenbrengt. Daaronder de Afindrafindrao, een 19e-eeuwse dans, typisch ‘gasy’, afkomstig van het rode eiland waar Soa vandaan komt: Madagaskar. Ze schetst ook enkele passen van de Madison, de eerste choreografie die ze leerde, gepopulariseerd in de jaren […]
I’ll be there for you (for me)
I’ll be there for you (for me) onderzoekt de westerse cultuur van het zelf, geconfronteerd met onze behoefte aan collectiviteit. Lorena Spindler bekent haar ambiguïteit ten opzichte van het heersende systeem (het ka-pi-ta-lisme), haar verlangen om er deel van uit te maken, haar angst om eruit te stappen en de verslagenheid die het veroorzaakt, en […]
Rodeo
RODEO neemt de vorm aan van een experimenteel concert met drie stemmen, waarbij tekst, zang en muziek met elkaar worden verweven in een hybride scenische setting.De ruimte verandert beurtelings in een ontstoken zenuwstelsel, een rokend moeras, een archeologische site of een vulkaan.De microfoons peilen de materie als meetinstrumenten om begraven verhalen op te graven.Deze verhalen […]
Ik heb een zwaard
In dit stuk zet Léa Drouet haar werk voort om gevestigde beelden te ontcijferen, evenals haar engagement in het zoeken naar de schuine lijnen waarlangs singulariteiten, klein en geminoriseerd, vorm krijgen beschut tegen de blikken en zich verzetten tegen het verstikken van representaties. Ze is niet van plan de kindertijd anders voor te stellen, maar […]
Geweld
Het weerstaan van de toewijzing aan passiviteit begint misschien hier: in staat zijn om te voelen en te experimenteren. De ervaring van geweld hernemen, niet langer alleen als iets dat door sommigen wordt ondergaan en door anderen wordt uitgeoefend, maar als iets dat ons allen doordringt. Geweld is niet alleen het lot van een macht […]
Boundary Games
“We moeten het hebben over het virtuoze stuk Boundary Games, dat misschien wel het meest subversieve is van alle stukken van het Kunstenfestivaldesarts. Dat is wat de fragiele slag van het leven beweert, die klopt in de plooien en vouwen van een deken en die de enige object lijkt te zijn dat Léa Drouet interesseert. […]
Rotte zomer
Rotte zomer is een populaire uitdrukking. Maar het is vooral een wetenschappelijke term die verwijst naar een zomer waarin de regen de huidige en toekomstige oogsten vernietigt. In 2024 kende België de hoogste regenval sinds 1833. Sinds januari ben ik begonnen met een onderzoek naar de regen en de effecten ervan op onze gevoelens, onze […]
