Rodeo

RODEO neemt de vorm aan van een experimenteel concert met drie stemmen, waarbij tekst, zang en muziek met elkaar worden verweven in een hybride scenische setting.
De ruimte verandert beurtelings in een ontstoken zenuwstelsel, een rokend moeras, een archeologische site of een vulkaan.
De microfoons peilen de materie als meetinstrumenten om begraven verhalen op te graven.
Deze verhalen zijn nauwkeurig: mentale mist van lange Covid, een jeugd getekend door stress, de herinnering aan de verwoeste ‘nevelige medina’, vlammen van brandende auto’s als symptomen van sociaal onrecht, droogte van het Zoniënwoud en Brusselse moerassen in de wacht.
Vuur en rook zijn de centrale motieven, figuren van ontsteking en herinnering.
Door deze afzonderlijke verhalen samen te brengen zonder ze te verwarren, creëert RODEO een gemeenschappelijk landschap.
Lichaam, samenleving en territorium resoneren er samen.
In de rook worden begraven verhalen onthuld.